من عشق نمیخواهم عشق مگر این نیست که چند وقت با هم باشیم و بعد... تو بهانه بگیری و من بی حوصله شوم...؟ عشق مگر این نیست که بعد از هر اختلافی حس تنفر سراغمان بیاید...؟ عشق مگر این نیست که امروز بگویی برایم میمیری و فردا با پای خودت ترکم کنی...؟ من عشق نمیخواهم، وقتی میدانم پایان ماجرا تنها شدن است چرا باید گول عشق را بخورم...؟! ترجیح میدهم مخفیانه دوستت داشته باشم یا اینکه دوستت باشم که تو را تا ابد کنارم داشته باشم..

تــــــــــــو پولدار تر از منی لباس های گرانقیمت می پوشی و با ماشین،هر کجا دوست داشته باشی می روی من اما کافی ست هوا ابری شود یا به مترو نرسم و یا زور تلفن ام حتی به تک زنگ نرسد آن وقت تنها می شوم،تنها می مانم و مدام غصه می خورم دوست داشتن ات مثل بوسیدن ماه است من هیچ وقت نمی توانم ماه را ببوسم !

  چند وقتیست هر چه می گردم   هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمی کنم   نگاهم اما گاهی حرف میزند   گاهی فریاد می کشد   و من همیشه به دنبال کسی میگردم   که بفهمد این نگاه خسته چه می خواهد بگوید …

چگونه استـــ حال من… با غمـــ ها می سازمــــ… باکنایه ها می سوزمــــــــــ… به آدم هایی که مرا شکستند لبخند می زنمـــــــــ… لبخندی تـــلخـــــــ…. خــــــــــداونــــــــــــــــــــدا… می شود بگویی کجای این دنیـــــــــــــا جای من استــــــــ… از تــــــــــــــو و دنـــیایی که آفـــــــــــریدی فقط در اعماق زمینـــــ اندازه یه قـــــــبر فقط یک قبـــــــــــــــر… در دور تـــــــــــرین نقطه جــــــهانــــ می خــــــــــــواهمـــــــــ خــــــــدایـــــا خــــــسته ام خــــــستهـــــــ…

هیچکس مسئول برگرداندن ما به خود قبلیمان نیست ، هیچکس برای ما تاکسی نمیگیرد که برگردیم همان جایی در خودمان که قبلن بودیم ، همه می آیند؛ همه چیز را در ما به هم می ریزند و می روند ، همه می آیند به بهانه ی سر و سامان دادن جای همه چیز را عوض می کنند ، در را به هم می زنند و می روند . ما می مانیم و حس های گمشده ، حرف های گمشده ، ما می مانیم و قسمتی از خودمان که توی هیچ کشو و روی هیچ میزی پیدا نمی کنیم . هیچکس ما را به خود قبلیمان بر نمی گرداند ، یک روزی حوالی چهل سالگی وقت گردگیری پشت یکی از کمد ها تکه ای از خودم را پیدا می کنم همانی که به اندازه ی یک دختر بیست ساله می توانست عاشق باشد ، توی روزهای کسل کننده ی چهل سالگی ام با چند تار سفید شده ی لای موهایم ، حتمن تمام شب پا درد میگیرم اگر بخواهم مثل آن موقع ها تمام کوچه را دنبالت بدوم و بخندم . آن روز شاید با پیازی که پوست میگیرم آن تکه از خودم را هم توی سطل بیندازم ، پیاز خورد کنم و از چشم هایم اشک بیاید ، به یاد سال هایی که دوست داشتن را توی خودم گُم کرده بودم . به یاد سال هایی که بیست ساله بودم و زانو هایم برای دویدن و خندیدن زُق زُق میکرد ، چون تو جای همه چیز را در من عوض کرده بودی و من پیدا نمی کردم که نمی کردم خود بیست ساله ام را ، و آن موقع آن قسمت از من به چه کار منِ چهل ساله خواهد آمد؟ هیچکس ما را به خود ق

اين بار ميخواهم از تو بنويسم

از تويي كه هنوز نيامده اي....

ميدانم گوشه اي از همين شهر زندگي ميكني

فقط هنوز پيدايت نكرده ام...

نميدانم چه روزي؟! اما پيدايت ميكنم!!!

روزي كه مي آيي و به همه ي حرف ها پايان ميدهي

"__دختر ترک خورده روزگار__" خدا.دلنوشته ها.دلشکسته.غمگین.عاشقانه "_درد قرن_" تکان دهنده ترین درد قرن خواهد شد! اگر کمی بنویسم چه کرده ای با من! نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۵ساعت 2:55 توسط NSTRN| |

  روز میلاد من است آمده ام دست کشم   به سر و گوش عرق کرده دنیای خودم   تا خودم با همه خود باشم و تنهای خودم...   {تولدم مبارک🌹} (NSTRN)

سلام دوستان عزیز...   کانال تلگرام زدم لطف کنین عضو بشین...   چون شاید دیگه زیاد نتونم اینجا فعالیت کنم...   خوشحال میشم بیاین توی کانال...   با تشکر...🌷🌷🌷   frozen_feeling01@